|
Wodka - Bert Raven |
 |
 |
|
Wordt mijn opvolger weer een jongen?" vroeg Magid aan Göran. De veertigjarige Göran en de eenentwintigjarige Magid waren in de keuken snacks aan het maken.
"Dat is nog niet beslist", zei Göran.
Magid glimlachte tegen hem.
"Je meent het."
"Je weet, dat ik dat niet alleen uitmaak", zei Göran.
Alleen Kirsten bepaalt dat, had Magid willen zeggen, maar hij had de man al vaak genoeg gekwetst en op deze avond van zijn afscheid wou hij het mooi houden.
"Als het maar geen zwarte is", zei hij. "Daarmee zouden Kirsten en jij ons kwetsen."
Göran vroeg zich af of de jongen iets gehoord had. Zwijgend legde hij de snacks op een dienbord en liep ermee naar de salon. Magid volgde hem.
In de salon zaten Görans vrouw Kirsten en twee andere jongemannen: Habib en Raji in fauteuils. Kirsten was 37, Habib 29 en Raji 25. Habib en Raji waren vóór Magid houseboy bij Kirsten en Göran geweest. Zij beiden waren 15 jaar geleden vanuit Zweden naar Marokko gekomen. Zij was modeontwerpster en werkte voor een groot damesconfectiebedrijf in Kopenhagen. Göran had geen beroep.
|
|
|
|
|
De rol van het roken in de film |
|
|
 Psychologische ondertiteling via de sigaret
"Soms is een sigaar niets meer dan een sigaar", schreef Sigmund Freud ooit. Wat in het echte leven geldt gaat echter niet op voor dat van filmpersonages. Sigaren, pijpen en vooral sigaretten hebben in de wereld van de cinema altijd veel meer betekenissen dan alleen die van 'rokertje'. Tabak heeft een geheel eigen filmtaal, een taal waarvan wij als toeschouwers de woorden en de zinnen ook zonder ondertiteling perfect kunnen verstaan.
Zolang er gefilmd wordt, wordt er gerookt in de film. De makers van de slapstickfilmpjes in de jaren twintig wisten al hoe ze een personage belachelijk konden maken door hem een sigaret te laten opsteken en zich vervolgens in zijn eigen rook te laten verslikken. Met de komst van de geluidsfilm werd het tabaksgebruik langzaam maar zeker subtieler.
|
|
|
|
Max Moragie |
|
|
|
 Max Moragie (Soest, 1962), ps. van Jeroen Kuypers, is historicus en publicist. Hij is geboren en getogen in Soest, maar woont tegenwoordig afwisselend in België en Nederland. Hij werkt als journalist aan beide zijden van de grens maar heeft de Nederlandse nationaliteit.
Voor zijn debuut als misdaadauteur baseerde hij zich op een relatief onbekend, maar intrigerend stukje oorlogsgeschiedenis. Bezettingsgeld (2003) speelt afwisselend in Antwerpen en Parijs en werpt de lezer terug in de eerste sombere jaren van de Tweede Wereldoorlog.
Jeroen Kuypers zat tweemaal (1993 en 1994) in de jury van de Gouden Strop, waarvan eenmaal als voorzitter. |
|
|
De man die Hitler de oorlog deed verliezen |
|
|
|
Interview met John Lukacs
Als Adolf Hitler in mei 1940 Engeland tot overgave had kunnen dwingen had hij de oorlog gewonnen. Slechts één man stond die overgave in de weg: de Britse premier Winston Churchill. Achteraf bezien lijkt Churchill als oorlogspremier toen al stevig in het zadel te hebben gezeten. John Lukacs' reconstructie, 'Vijf dagen in Londen', toont echter aan, dat hij slechts de leider van een minderheidsfractie was en dat de rest van het kabinet ertoe neigde de handdoek in de ring te werpen. Terwijl een kwart miljoen Britse soldaten hopeloos in de val zaten bij Duinkerken en de Britse minister van buitenlandse zaken via Mussolini Hitler tot een wapenstilstand trachtte te verleiden wonnen Churchills welbespraaktheid en retoriek over 'volhouden tot het eind' op het nippertje het pleit.
|
|
|
|
Vals gedacht |
|
|
|
 Marcel Rietbergen is een rijzende ster aan het christendemocratische firmament maar kiest er toch voor een concurrent van zijn eigen partij te worden. Met zijn aansprekende slogans over de gedeelde morele waarden van islamitische allochtonen en christelijke autochtonen slaagt hij erin veel ontevreden kiezers aan zich te binden. Richard Tangelder, fractiemedewerker en feitelijke rechterhand van Rietbergen, ziet zich al verzekerd van een plaats op het pluche, maar naarmate de populariteit van de Partij van het Boek stijgt, schuift hij op de kandidatenlijst steeds een plaats lager.
paperback 272 pagina's • oktober 2007 Manteau • Nederlands • ISBN 9789022319581
|
|
|
|
|
